Endokrynologia jest nauką, która bardzo szybko rozwija się zwłaszcza dzięki nowym metodom biochemicznym, umożliwiającym dokładną analizę hormonów jako związków chemicznych. Jako, że hormony mają olbrzymi wpływ na działanie całego organizmu. Lekarz endokrynolog wiąże swoją pracę ściśle z innymi naukami, m. in. immunologią, biochemią, neurofizjologią. Najszersze zastosowanie znajduje endokrynologia w dziedzinie chorób wewnętrznych pediatrii i ginekologii, ale w praktyce jest nauką interdyscyplinarną, z której korzystają niemal wszystkie gałęzie medycyny. Zastosowanie w endokrynologii nowoczesnych metod badawczych, w tym molekularnych, pozwala na coraz bardziej precyzyjną diagnostykę.

Tarczyca położona jest w dolnej części szyi. Jest to nieparzysty gruczoł wydzielania wewnętrznego. Funkcją tarczycy jest wydzielanie do krwi hormonów T3 i T4. Jest to bardzo ważne, by produkcja hormonów przez tarczycę była właściwie regulowana przez cały organizm.

Jakiekolwiek nieprawidłowości w tym procesie mogą prowadzić do szkodliwych następstw. Hormony te wpływają na układ nerwowy, mięśniowy i kostny, regulują wytwarzanie ciepła, energii, mają wpływ na dojrzewanie płciowe i oddziaływają na syntezę białek. Niezbędny do działania tarczycy jest jod. Nadmiar jodu wydalany jest z moczem, a poza tym nie jest on szkodliwy.

Jednakże jod radioaktywny jest szkodliwy dla zdrowia, a jego obecność w środowisku może być związana tylko z takim wypadkiem, jaki zdarzył się w Czarnobylu, po awarii elektrowni jądrowej. Zasadniczym zaburzeniem tarczycy jest jej nadczynność lub niedoczynność. Nadczynność tarczycy objawia się uczuciem ciągłego gorąca, dużą potliwością i spadkiem wagi, towarzyszy jej również uczucie niepokoju i zmęczenia, możliwe są zaburzenia akcji serca oraz wytrzeszcz oczu.

Natomiast niedoczynność tarczycy to uczucie ciągłego zimna, serce uderza wolno, przemiana materii również zwalnia, może pojawić się nadwaga, senność i apatia. Badania specjalistycznie polegają na pobraniu próbki krwi do analizy. Dodatkowo wykonuje się rentgen klatki piersiowej, USG tarczycy, scyntygrafię lub biopsję aspiracyjną.

Rak piersi jest nowotworem i może rozwijać się w kilku miejscach. Zajmuje on przewody gruczołu piersiowego oraz inne tkanki. Istnieje wiele odmian tej choroby. Badania, każda kobieta może wykonać metodą dotykową przed lustrem, lub w gabinecie wykonując mammografię. Objawami są występujące formy guzkowate, lub zgrubienia w obrębie piersi lub pachwin. Występuje również krwisty albo przezroczysty wysięk z sutka oraz jego wciągnięcie. Może dochodzić również do obrzęku piersi i zaczerwienienia.

Piersi zmieniają również kształt. Do badań diagnostycznych zalicza się USG piersi, w którym uwidacznia się charakter zmian. Wskazana jest również biopsja. Takie badania należy robić kilka razy w roku, a nawet raz w miesiącu. Im szybciej znajdzie się jakiekolwiek zmiany chorobotwórcze tym prędzej będzie można podjąć wysiłki walki z chorobą, które w większości na tym etapie kończą się pozytywnie. Leczenie wymaga zabiegów tj. radioterapia oraz chemioterapia.

Wykonuje się również mastektomię, czyli usunięcie całego gruczołu sutkowego. Jeśli pacjentka nie pojawi się u lekarza mimo wykrytych dotykowo guzków, może dojść do przerzutu, który w rezultacie prowadzi do bardzo poważnych następstw. Odpowiednie leczenie zapobiega wzrostowi nowotworu i jego rozprzestrzenianiu się.

Ultrasonografia jest nieinwazyjną i bezpieczną metodą diagnostyczną, pozwalającą na uzyskanie dokładnego obrazu badanego narządu lub miejsca zmienionego patologicznie. W metodzie tej wykorzystano zjawisko rozchodzenia się oraz odbicia fal ultradźwiękowych o odpowiedniej częstotliwości, następnie fala generowana jest w impuls elektryczny.

Urządzenie do przeprowadzania badania USG to głowica pełniąca funkcję nadajnika i odbiornika fal ultradźwiękowych. Natomiast głowica połączona jest z aparatem przetwarzającym odebrane sygnały z badanego narządu. Po analizie komputerowej fale przetwarzane są w ciąg jaśniejszych i ciemniejszych punktów tworzących na monitorze zarys badanego narządu.

Pierwsze doświadczenia w tej dziedzinie przeprowadzano już w czasie II wojny światowej, ale ultrasonografy wprowadzono do szpitali dopiero w latach 60 i 70 XX w. w diagnostyce płodu. Obecnie badanie USG jest najczęściej przeprowadzanym badaniem z uwagi na swoją niezawodność, ogólną dostępność oraz niską cenę. Najczęściej wykorzystywana jest do oceny stanu jamy brzusznej w tym: wątroby, pęcherzyka żółciowego, nerek, trzustki, śledziony, aorty i dużych naczyń, pęcherza moczowego i gruczołu krokowego oraz macicy i przydatków. Badanie to stosuje się bez naruszania powłok jamy brzusznej.

Jednocześnie nie można dokładnie ocenić stanu pozostałych narządów przewodu pokarmowego – żołądka, jelit, dwunastnicy w celu wykrycia polipów, nadżerek i choroby wrzodowej. Konieczne jest zatem dokonanie bardziej precyzyjnego badania w postaci hydro-usg.

Ostrzyknięty preparatem piankowym żylak kurczy się i zamyka przepływ krwi, a szpecąca sitka naczyń krwionośnych zanika, gdyż w jej wnętrzu przestaje płynąć krew. Najlepszy efekt uzyskuje się po wykonaniu kilku lub nawet kilkunastu zabiegów. Aby nie dopuścić do powstawania poszerzeń żylnych na dużym obszarze, zaleca się poddawanie tym zabiegom co 2-3 lata. Z czasem zbiegi są krótsze, o mniejszej ilości ukłuć. Przy wykonywaniu skleroterapii głębiej położonych żyłek używa się specjalnego typu podświetlaczy.

Skutkami ubocznymi skleroterapii może być alergiczne przebarwienie skóry, które zazwyczaj ustępuje po kilku miesiącach. Bardzo rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest jałowa martwica skóry, która wymaga długotrwałego leczenia. Ilość powikłań zależy w dużej mierze od doświadczenia lekarza wykonującego tego rodzaju zabieg, oraz na doborze właściwej metody leczenia.

Koszt zabiegu skleroterapii piankowej: 500 – 1000 zł + koszt zakupu specjalnych pończoch, które należy nosić po zabiegu, natomiast zabieg skleroterapii tradycyjnej kosztuje 150-500 zł w zależności od obszaru zmienionego chorobowo.

Najczęściej choroby skóry, to objawy innych, poważniejszych chorób organizmu. Większość chorób dermatologicznych znana jest lekarzom, ale istnieje wiele rzadkich chorób, które rozpoznać może jedynie lekarz specjalista. Choroby dermatologiczne nieleczone znacznie zmniejszają komfort życia i mogą prowadzić do poważnych konsekwencji. Dotyczy to np. nowotworów złośliwych.

Dzięki postępom medycyny w ostatnich latach leczenie chorób skóry stało się skuteczne i nowoczesne. Leczenie takich chorób jak trądzik czy grzybica udaje się niemal w 100 %, dzięki diagnozie i właściwie prowadzonemu leczeniu.

Choroby skóry zostały podzielone na rodzaje:

Nadmierne rogowacenie naskórka, choroby zakaźne, wirusowe odzwierzęce, choroby skóry o nieznanej etiologii, zawodowe choroby skóry, gruźlica skóry, dermatologiczne choroby pasożytnicze, nowotwory złośliwe, choroby wirusowe, choroby gruczołów potowych, skórne choroby alergiczne, choroby naczyniowe, zanikowe, pęcherzowe choroby tkanki łącznej, odczyny porentgenowe, łojotokowe choroby skóry, choroby grzybicze, ropne, znamiona, nowotwory, łagodne stany przedrakowe, zaburzenia barwnikowe skóry, choroby błon śluzowych jamy ustnej.